Een zaterdag zoals die hoort te zijn: boodschappen, dingetjes in huis, druk maar ook ontspannen. Er moet in huis, na een fikse verbouwing, nog wel wat gebeuren maar niks moet echt nú. Gelukkig nemen we wel even de tijd om wat kastjes en schilderijen op te hangen.
Het eind van de herfstvakantie is in zicht. Ik maak even een lijstje met dingetjes die ik vóór dinsdag (de eerste dag van mijn werkweek) wil doen. Voorbereidingen voor een dag in de bovenbouw en drie dagen in de onderbouw. En ik wil twee programma’s waarmee Wiki’s gemaakt kunnen worden, met elkaar vergelijken. De school is bijna klaar met de voorbereidingen voor het leerplein en een eigen school-Wiki kan een mooi instrument zijn waarmee kinderen hun producten, vindingen en resultaten met anderen kunnen delen. Een Wiki is, leerde ik vorige week in het boek ‘Volg je me nog’ van Rob Gouman, een typisch voorbeeld van web2.0. Hoewel ik al veel gebruik gemaakt heb van web2.0 (twitter, face book, LinkeIn, bloggen), kende ik de term nog niet.
Sinds twee weken werk ik in de onderbouw. De kleuterleerkrachten werken hier nog niet met een digibord. Ik merk dat ik het mis, het digibord. Wil de kinderen een PowerPoint laten zien waarin het draait om herfstkleuren, zoek een digitaal prentenboek om voor te lezen. Met twee collega-kleuterjuffen bespreek ik dit. Zij willen helemaal geen digibord in de klas. Zij vinden dat kleuters moeten voelen, bewegen, ruiken, écht ervaren. Het contact met de juf, wanneer zij een prentenboek in de kring voorleest, zou bovendien verdwijnen, wanneer er ‘alleen nog maar’ met het digibord gewerkt zou worden. Hebben zij gelijk? Moeten we dat digibord weren uit de kleuterklas? Binnenkort zal ik het blog van Hanneke Meinen (kleuterjuf én fervent digibordgebruikster) eens nalopen. Ik weet dat zij goed nadenkt over het gebruik van het digibord in de kleutergroep.
